Koncepcja funkcjonowania i rozwoju

Specjalnego Ośrodka Wychowawczego „Dom przy Rynku”

na lata 2012 – 2017

 

               Specjalny Ośrodek Wychowawczy „Dom przy Rynku”, mieści się w Warszawie przy ulicy Rynek Nowego Miasta 4. Siedzibą placówki jest dwupiętrowy zabytkowy budynek, z  niezwykle ciekawą elewacją, który frontem zwrócony jest właśnie do Rynku Nowego Miasta. Został on zbudowany w połowie XVII wieku i do dnia dzisiejszego przetrwał w niezmienionej formie. Prawdopodobnie około XIX wieku właściciel budynku przekazał go na cele oświatowo-wychowawcze i od tego czasu kolejno mieściły się w nim:

1855–1900 Szkoła Rzemieślnicza im. Stanisława Konarskiego

1900–1914 progimnazjum żeńskie

1918–1938 szkoła powszechna

1938–1944  Dom Dziecka dla dziewcząt

1946–1952  Dom Dziecka im. Nieznanego Żołnierza dla sierot po zaginionych w czasie wojny  oficerach Wojska Polskiego

1955–1980  Państwowy Dom Dziecka nr 6 dla chłopców

1980–1984  Państwowy Dom Młodzieży „Dom przy Rynku” pracujący z dzieckiem poprzez ścisłą współpracę z rodziną

1984–1993  Ośrodek Szkolno–Wychowawczy nr 1 „Dom przy Rynku”

1993–2012  Młodzieżowy Ośrodek Socjoterapii nr 5 „Dom przy Rynku”

Od 2012  – Specjalny Ośrodek Wychowawczy „Dom przy Rynku”

 

Opracowując koncepcję funkcjonowania i rozwoju SOW  na lata 2012–2017, nie sposób pominąć historii i odniesienia do lat mojej pracy, kiedy pełniłem funkcję kierowniczą w większości  z w.w.  placówek.

Po raz pierwszy stanowisko dyrektora objąłem w Państwowym Domu Dziecka nr 6 i pełnię ją nieprzerwanie do chwili obecnej.

W codziennej pracy odwołuję się do tradycji i bogatej historii naszej placówki. Mimo licznych zmian przekształceniowych, samorządowych, ustroju państwa nadrzędnym celem mojej pracy zawsze było dobro podopiecznych. Zmiany nazw placówek nie miały znaczenia dla ogólnej koncepcji pracy.

Do Młodzieżowego Ośrodka Socjoterapii nr 5 „Dom przy Rynku” trafiają dzieci z rodzin niewydolnych wychowawczo, samotnych matek oraz z rodzin patologicznych – zagrożone niedostosowaniem społecznym. Na skutek pewnych błędów – najczęściej wychowawczych –  mają one problemy w codziennym funkcjonowaniu. Prezentują ogromne trudności z opanowaniem i przestrzeganiem zasad moralnych oraz zachowaniem się w sposób akceptowany społecznie. Sprawiają trudności wychowawcze, zarówno w szkole jak i w naturalnym środowisku. Pod pojęciem trudności wychowawcze mam na myśli zarówno wszystkie formy nieposłuszeństwa, brak zdyscyplinowania, aroganckie zachowanie, brak szacunku dla rodziców i nauczycieli, konfliktowe współżycie z rówieśnikami, jak i kłamstwa, ucieczki z domu, wagary, niszczenie mienia społecznego.

Dlatego głównym celem mojej pracy jest przygotowanie i wdrożenie wychowanka do życia w społeczeństwie, odbudowanie więzi rodzinnych i przywrócenie dziecka rodzinie. Zwracam również uwagę na kształcenie podstawowych umiejętności psychospołecznych, zdolności do samokontroli, rozwijanie zachowań adaptacyjnych i uczenie technik opanowania kontroli własnych emocji. Wszelkie podejmowane przeze mnie działania uwzględniały rozwój wszystkich sfer osobowości: moralnej, zdrowotnej, psychicznej, estetycznej, duchowej – stosownie do indywidualnych potrzeb i możliwości wychowanków.

Pod względem organizacji „Dom przy Rynku” jest placówką koedukacyjną, zapewniającą całkowitą opiekę swoim wychowankom. Dzieci przebywają w Ośrodku pięć dni w tygodniu, od poniedziałku do piątku, natomiast na weekend wracają do domów rodzinnych. Podobnie ferie zimowe, świąteczne i wakacje także spędzają w domu. Z obserwacji wychowawców Ośrodka wynika, że służy to podtrzymywaniu bądź odbudowywaniu więzi emocjonalnej między dzieckiem a rodziną, która w czasie pobytu w placówce jest im bardzo potrzebna. Pobyt w placówce jest całodobowy, dlatego nad bezpieczeństwem dzieci, zarówno w dzień, jak i w nocy czuwają nauczyciele – wychowawcy. Rano wychowawca wyprawia wszystkie dzieci do szkoły. Uczęszczają one do szkół rejonowych (obecnie 17: począwszy od szkoły podstawowej przez gimnazjum, szkołę zawodową, technikum i liceum). Ośrodek daje tym samym szanse na edukację wszystkim dzieciom. Gdy zachodzi taka potrzeba, organizuje miejsce w szkołach przysposabiających dzieci do zawodu oraz specjalnych.

Jako dyrektor z  prawie 40-letnim stażem pracy pedagogicznej pragnę wskazać na te działania, które przyczyniły się do poprawy jakości pracy Ośrodka i warte są kontynuowania w nowo powstającej placówce – Specjalnym Ośrodku Wychowawczym. Chciałbym przedstawić także swoje priorytety i plany na przyszłość w różnych obszarach funkcjonowania SOW.

 

Wychowanie i opieka

Podejmowane przeze mnie działania wychowawcze i opiekuńcze to jeden z głównych priorytetów pracy placówki z uwagi na środowisko domowe, z którego pochodzą nasi wychowankowie. Przede wszystkim dzieci, ale również i ich rodziny – najczęściej rozbite, z problemem alkoholowym, niewydolne wychowawczo – są odbiorcami naszych działań. SOW – a w przyszłości SOW – to  placówka, która w swoim działaniu skupiać się będzie na pomaganiu rodzinom w wychowaniu dzieci zagrożonych  niedostosowaniem społecznym, wymagających wzmożonej indywidualnej pracy wychowawczej  i terapeutycznej.

Praca z rodziną rozpoczyna się w momencie przyjęcia dziecka do placówki / rozmowy rekrutacyjnej. Diagnozujemy sytuację domową, finansową, zdrowotną, problemy i powody, dla których rodzice decydują się na umieszczenia dziecka w placówce. Zobowiązujemy rodziców do dbania o dobro dziecka – wyposażenie w niezbędne środki higieniczne, odzież, przybory i podręczniki szkolne. Staramy się utrzymywać z rodzicami stały (cotygodniowy) kontakt, omawiając bieżące sprawy, kłopoty i potrzeby. Ponadto obowiązkiem rodziców jest uczestniczenie w comiesięcznych zebraniach, mających charakter pogadanek, warsztatów, prelekcji i dotyczących realnych problemów i sposobów ich rozwiązywania, z którymi spotykają się na co dzień. Polecamy też rodzicom korzystanie z biblioteczki wyposażonej w specjalistyczną prasę i poradniki. Wymagamy od nich udziału w zebraniach organizowanych na terenie szkoły, przygotowania dziecka do wizyt lekarskich (kompletowanie dokumentacji) oraz wywiązywania się z obietnic, które składają – kształtujemy w nich w ten sposób odpowiedzialność i prawdomówność. Ze swojej strony oferujemy pomoc w rozwiązywaniu zarówno problemów bytowych ( m.in. w znalezieniu pracy), jak i wychowawczych  (odbudowanie prawidłowych relacji z dzieckiem). Angażujemy rodziców do licznych przedsięwzięć realizowanych na terenie placówki – warsztaty matek z córkami, rodzinne warsztaty plastyczne, Pikniki Rodzinne, Dzień Matki, Dzień Dziecka, Dzień Ojca. Zachęcamy rodziców, aby włączali się w przygotowanie urodzin dziecka np. piekąc ciasto, które degustowane jest na wspólnym poczęstunku. Systematycznie – co najmniej raz na dwa miesiące – pedagog lub wychowawcy odwiedzają podopiecznych w domach rodzinnych. Sprzyja to wnikliwszej analizie sytuacji materialnej i bytowej, nawiązywaniu bliższych relacji, wspieraniu rodziców w ich właściwych postawach i działaniach oraz ukierunkowywaniu na prawidłowe funkcjonowanie.

W dalszym ciągu chcę kontynuować  powzięte działania pracy z rodziną. Pragnę jednak dodać pewne elementy. Uważam, że celowym byłoby wprowadzenie „Listów gratulacyjnych” dla rodziców, którzy systematycznie i na miarę swoich możliwości, współpracują z placówką, wypełniając powierzone im obowiązki. Moim zdaniem byłoby to mobilizujące i dawało zadowolenie rodzicom.

Powołamy Radę Rodziców, która brałaby aktywny udział w życiu placówki oraz wspierała jej rozwój.

Chciałbym również kontynuować akcję „wczasy z rodziną”. Sądzę, że jest to niezwykle skuteczny sposób na integrację rodziny. Daje możliwość odpoczynku, konstruktywne i wspólne spędzanie czasu oraz możliwość obserwacji i postawienia dogłębnej, systemowej diagnozy. 

Ponadto chciałbym wzbogacić comiesięczne spotkania z rodzicami o kontakt z prawnikiem, lekarzem, pracownikiem socjalnym, żeby umożliwić im uzyskanie fachowej i rzetelnej informacji na nurtujące ich pytania i pomóc w trudnych życiowo sytuacjach.

Zamierzam również rozszerzyć współpracę gospodarczą, która polegałaby na korzystaniu z pomocy rodziców, np. taty malarza, stolarza, „złotej rączki” w pracach remontowych na terenie placówki.

 

Wychowanie w SOW opieramy na realizacji programów wychowawczych, edukacyjnych i profilaktycznych. Są one corocznie opracowywane  i modyfikowane  na podstawie przeprowadzonej uprzednio ewaluacji. Duży nacisk kładziemy na analizę i korektę zachowań wychowanków, uwzględniając przede wszystkim: przestrzeganie zasad i regulaminu SOW, właściwego stosunku do obowiązku szkolnego, relacji z rówieśnikami i dorosłymi, kulturę osobistą oraz higienę osobistą.

Ewaluacja obszaru dotycząca „badania efektów działalności dydaktycznej, wychowawczej i opiekuńczej oraz innej działalności statutowej placówki” wykazała, że wychowankowie bardzo chętnie  korzystają z oferowanych przez placówkę zajęć. Uważają, że są bardzo ciekawe i mogą się z nich wiele nauczyć. Zajęcia pozwalają im na odkrywanie talentów i zdolności. Na uwagę zasługuje fakt, że wszyscy wychowankowie uczestniczą w przynajmniej jednych zajęciach, a spora grupa w ponad pięciu. Mocną stroną placówki są dobrze przygotowani wychowawcy, którzy znają potrzeby wychowanków i programy zajęć opracowują tak, aby je zaspokajać.

Nigdy nie poprzestaję na teraźniejszych dokonaniach. Wciąż udoskonalam i wdrażam programy edukacyjne i wychowawcze, które w znacznej mierze przyczyniają się do minimalizowania u młodzieży zachowań nieakceptowanych społecznie. W dalszej pracy pragnę włączyć wychowanków w tworzenie oferty dodatkowych zajęć, aby w pełni uwzględniać ich indywidualne preferencje. Planuję również wypracować korzystniejszą organizację zajęć edukacyjnych, uwzględniając przy tym plan dnia wychowanka.

Placówka posiada opracowane, w trosce o poczucie bezpieczeństwa wychowanków,  procedury postępowania w sytuacjach kryzysowych.  W związku z tym planuję powołanie zespołu ds. bezpieczeństwa, który będzie pilnował  przestrzegania zasad, szkolił pracowników Rady Pedagogicznej oraz w sytuacjach kryzysowych zajmował się stroną formalną.

Placówka realizuje program profilaktyczny dotyczący używania przez młodzież środków psychoaktywnych. Zajęcia realizowane są w formie warsztatów, prelekcji, a ostatnio wychowankowie na podstawie przygotowanego przeze mnie scenariusza nakręcili film poruszający temat narkomanii p.t. Szósta – samotność narkomanki. Aktorami byli wychowankowie naszego Ośrodka.

Zamierzam kontynuować realizację  programu profilaktycznego, natomiast swoje działania kierować będę głównie na innowacyjne metody – film, drama, miniteatr  – angażując wychowanków w jego realizację, m.in. poprzez powierzenie im pisania scenariuszy. Uważam, że zaangażowanie młodzieży, wcielanie się w role, przynosi widoczne pozytywne rezultaty.

Ośrodek realizuje zajęcia socjoterapeutyczne, których głównym celem jest rozwój trzech aspektów  – wychowawczego, edukacyjnego i opiekuńczego. Zajęcia prowadzone są różnymi metodami aktywizującymi i mają bardzo szeroki zakres.

Z badań ewaluacyjnych przeprowadzonych w bieżącym roku szkolnym wynika, że młodzież jest bardzo zadowolona z oferty, jaką proponuje placówka. Dlatego chcę kontynuować wszystkie podjęte działania.

Ośrodek oferuje swoim podopiecznym możliwość wakacyjnych i zimowych wyjazdów, które cieszą się dużym zainteresowaniem. Ponadto realizuje programy edukacyjno-wychowawcze („Polska w obiektywie”), których zadaniem jest promowanie wiedzy o zabytkach i urokliwych zakątkach Polski. Dzięki takim wyjazdowym działaniom, w przyjaznej i swobodnej atmosferze, mamy możliwość poznania i analizowania zachowań młodzieży w innych niż codzienne warunkach.

W dalszym ciągu zamierzam kontynuować praktykę wyjazdową poszerzoną o stworzenie  tzw. wiosennej szkoły działającej na zasadzie wymiany wychowanków pod opieką pedagoga z inną placówką opiekuńczo-wychowawczą spoza Warszawy.

 

Edukacja

Ośrodek przywiązuje dużą wagę do procesu kształcenia. Co prawda placówka nie posiada szkoły na miejscu i nasi wychowankowie uczęszczają do szkół rejonowych, ale na  podstawie obserwacji stwierdzam, że przynosi to same korzyści. Dzięki takiej praktyce nasza młodzież nie jest odizolowana od środowiska naturalnego. Bierze udział we wszystkich imprezach szkolnych, integruje się z kolegami pochodzącymi z pełnych, wydolnych rodzin.

Realizacja obowiązku szkolnego naszych wychowanków w szkołach rejonowych nakłada na wychowawców szereg obowiązków i poczucie odpowiedzialności za proces kształcenia. W związku z tym  w pracy stosują coraz nowsze metody, co przekłada się na stuprocentową frekwencję dzieci i młodzieży. Prace opierają głównie na nadrabianiu braków edukacyjnych, odrabianiu lekcji i przygotowywaniu do sprawdzianów. Biorą pod uwagę zalecenia orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego jak i IPET. Dzięki temu indywidualizują program nauczania i dostosowują go do potrzeb jednostki.  Wychowawcy korzystają z licznych pomocy dydaktycznych – tablica multimedialna, programy komputerowe, mapy historyczne i geograficzne, plansze do nauki języków. Wykorzystują również książki z biblioteki Ośrodka.

 W pracy na bieżąco monitoruję postępy zarówno wychowanków, jak i wychowawców. Od lat powiększam księgozbiór placówki o encyklopedie, atlasy i słowniki do nauki języków obcych, które stanowią  pomoc dydaktyczną.

Poza tym wychowawcy stwarzają możliwość rozwoju podopiecznych w różnych dziedzinach życia, tworząc szeroko rozwiniętą ofertę zajęć dodatkowych:

·         plastyczne, z elementami terapii pedagogicznej – „Art.-dekor”, „Moje małe plastykowanie”

·         muzyczne – „Śpiewać każdy może”

·         taneczno-aktorskie – „Kabarecik Miły Kwadransik”

·         fotograficzne – „Pasja fotografowania sposobem na nudę”

·         filmowe – „Klub filmowy i muzyczny”

·         sportowe – „Świat na linie – podstawy wspinaczki”, „ Przez sport do sukcesu”, „Aerobik jedna z form aktywności ruchowej”

·           artystyczne – „Moje hobby”

·           historyczne – „ Muzea Warszawy”, „Jesteśmy Polakami, szanujemy polszczyznę”

Młodzież SOW ma również możliwość brania udziału w innowacyjnych programach. Należą do nich:

·         „Babskie sprawy” – warsztaty dla młodych kobiet, ich celem jest wspieranie i rozwijanie poczucia własnej kobiecości. Podczas tych warsztatów dziewczęta mają okazję poruszać wiele trudnych tematów dotyczących ciała, emocji, relacji z płcią przeciwną, roli kobiety, dziewczyny w dzisiejszym świecie.

·         „Sztuka przyjaźni – warsztaty artystyczne dla matek i córek” – kierowane są do dziewcząt i ich matek, a ich celem jest wspieranie budowania dobrych relacji matka–córka.

·         Finger Rhythming” – zajęcia taneczne, których celem jest zrozumienie podstawowych zagadnień z zakresu rytmiki w praktyce oraz nauka poczucia rytmu.

·         Zajęcia kulturotepaii „Mikroscena” – mają za zadanie rozwój w zakresie wrażliwości artystycznej i społecznej. Stawiamy na wyrażanie własnej osobowości, doskonalenie twórczego działania w grupie oraz innowacyjnego myślenia, dobrą zabawę w drodze do realizacji własnych pomysłów artystycznych w ramach teatru i filmu.

·         Program kształtowania umiejętności społecznej, komunikowania interpersonalnego i grupowego – zajęcia przygotowują uczniów do aktywnego udziału w życiu społecznym, kształtują wrażliwość uczuciową uczniów, zwracają uwagę na poszanowanie praw dziecka i ucznia, kształtowanie otwartości na problemy drugiego człowieka, umiejętności pracy w grupie oraz kształtowanie umiejętności słuchania, dialogu i rozumienia innych.

·         Program kształtowania umiejętności tworzenia własnego wizerunku – celem nadrzędnym zajęć jest zwrócenie uwagi na konieczność kreowania własnego wizerunku, dostrzeganie swoich mocnych i słabych stron oraz kształtowanie umiejętności oceny korzyści i  strat podejmowanych decyzji.

 

Planuję urozmaicić tę działalność o aspekty wskazane przez młodzież. Badania ewaluacyjne potwierdzają moje przemyślenia. Właściwie prowadzona młodzież świadomie dąży do rozwoju tak emocjonalnego, jak i umysłowego.

 

Ośrodek stwarza wychowankom możliwość udziału w  różnorakich konkursach i zawodach sportowych. Nasi podopieczni zdobywali nagrody i wyróżnienia w:

- Ogólnopolskim Tygodniu Kariery

- międzyośrodkowym dyktandzie

- międzyośrodkowym konkursie plastycznym dotyczącym tematyki II wojny światowej

- konkursie o Unii Europejskiej

- projekcie WIE  –Warszawa miastem kontrastów

- projekcie WIE – Inni a jednak podobni – wielokulturowość Warszawy

- projekcie WIE – Prawa człowieka zaczynają się przy śniadaniu

- projekcie WIE – Sam sobie sterem, żeglarzem, okrętem… na rynku pracy

- konkursie Eko-śmieci

- konkursie „Warszawa bez barier”

- lidze piłki nożnej

- turnieju tenisa stołowego

- mistrzostwach pływackich zorganizowanych przez Ośrodek

 

W kolejnych latach w dalszym ciągu chcę rozwijać  i kontynuować podjęte działania, ponieważ sprzyjają one podnoszeniu samooceny wychowanków oraz motywują ich do nauki i pracy nad sobą.

 

Starsi wychowankowie Ośrodka biorą udział w kursach zawodowych organizowanych przez CKU.  Nabywają umiejętności i dzięki temu mają kwalifikacje do pracy w różnego rodzaju zawodach. Placówka posiada również autorski program, opracowany przez wychowawcę SOW, z doradztwa zawodowego. Młodzież uczestniczy w warsztatach, na których zdobywa fachowe informacje.

Ośrodek współpracuje również z  „Młodzieżowym Biurem Karier”, które składa zainteresowanej młodzieży oferty pracy.

Od lat kursy zawodowe cieszą się dużym zainteresowaniem wśród młodzieży. W przyszłości chciałbym kontynuować ich realizację. Planuję również, w ramach doradztwa zawodowego, zorganizować „wycieczki do zakładów pracy”, aby młodzież na własne oczy zobaczyła, na czym polega wykonywanie danego zawodu.

Ustawa z 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej zainspirowała mnie do zatrudnienia rodzinnego. Taki asystent podejmowałby działania interwencyjne w sprawie dziecka i rodziny, pomagał rozwiązywać problemy życiowe, socjalne, wychowawcze i psychologiczne. Wszystko w oparciu o skonstruowany plan pracy z rodziną.

 

 

Kadra pedagogiczna

 

Bardzo istotnym elementem w pracy Ośrodka jest kompetentna i wykwalifikowana kadra pedagogiczna. Zatrudniając pracowników, zwracam szczególną uwagę na ich doświadczenie zawodowe, kierunek  ukończonych studiów, szkolenia i kursy, w których brali udział, ale także stosunek do dzieci i osobowość kandydata

Jeden z naszych wychowawców w 2010 roku zdobył tytuł „Wychowawcy roku”.

Wdrażanie nowych reform oświatowych wymusza na moich pracownikach konieczność doskonalenia się i podnoszenia swoich kwalifikacji.

Z początkiem każdego roku szkolnego w planie nadzoru pedagogicznego opracowuję plan samokształcenia – studiów podyplomowych,  kursów, szkoleń. Opracowuję również plany rad szkoleniowych. Tematy dotyczą spraw nam najbliższych: uzależnienia młodzieży, trudności wychowawczych i sposobów zapobiegania im, wychowania seksualnego, mediacji i negocjacji, umiejętności prowadzenia rozmów z rodzicami i wychowankami. Na bieżąco uzupełniam ofertę szkoleniową o nowości w prawie oświatowym, nowe rozporządzenia. Wychodząc z założenia, że „przykład płynie z góry”, systematycznie biorę udział w różnego rodzaju szkoleniach dla kierowników placówek oświatowych i pozyskane informacje przekazuję na zebraniach Radzie Pedagogicznej.

Zdajemy sobie sprawę, że nasze działania muszą być zintegrowane z działaniami innych współpracujących z nami instytucji. Dlatego też szkolenia często organizujemy z przedstawicielami instytucji współpracujących: nauczycielami szkół, do których uczęszczają nasze dzieci, kuratorami sądowymi i policją. Zajęcia prowadzą  wtedy głównie specjaliści z zewnątrz.

Działania w zakresie podnoszenia kompetencji nauczycieli będą przeze mnie w dalszym ciągu kontynuowane. Pragnę poszerzyć je o wzbogacenie biblioteki w bogatą ofertę literatury fachowej, z której wychowawcy w każdej chwili będą mogli korzystać.

Szczególną opieką otaczam nauczycieli stażystów. Dokładam wszelkich starań, aby czuli się w naszej placówce komfortowo, na bieżąco pozyskiwali wiedzę i umiejętności, które z pożytkiem wykorzystają w życiu Ośrodka.

W każdym roku szkolnym do placówki zgłasza się rzesza studentów chcąca odbyć praktyki. Ośrodek zapewnia im taką możliwość. Najlepsi praktykanci znajdują później pracę w naszej placówce.

W dalszym ciągu będę mobilizował wychowawców do zdobywania stopni awansu zawodowego, otaczał opieką nauczycieli stażystów. Pragnę poszerzyć ofertę dla studentów o kontynuowanie współpracy w formie wolontariatu.

Zwracam również dużą uwagę na zdobywanie kolejnych stopni awansu zawodowego nauczycieli. W latach 2008–2012  stopień nauczyciela kontraktowego uzyskało 4, mianowanego 3, dyplomowanego 3 wychowawców.

Jako dyrektor przywiązuję duże znaczenie do zadań nadzoru pedagogicznego związanego z hospitowaniem i obserwacją zajęć prowadzonych przez wychowawców. Zwracam uwagę na realizację celów, dobór form i metod indywidualnej pracy z wychowankiem. Systematycznie omawiam z pedagogami mocne i słabe strony ich pracy, dzielę się doświadczeniem i udzielam wskazówek.

W dalszej pracy zamierzam w niezmienionej formie kontynuować tę praktykę.

W ostatnich latach kilkakrotnie organizowałem wyjazdowe rady szkoleniowe – wyjeżdżaliśmy do Maróza i Nałęczowa. W czasie spotkań pedagodzy realizowali projekty wychowawcze dotyczące tolerancji oraz pracy z młodzieżą zagrożoną niedostosowaniem społecznym.

Planuję kontynuować tego typu szkolenia.

 

Promocja Ośrodka

Przy okazji pragnę się pochwalić, że o kierowanej przeze mnie placówce mówi się w superlatywach, a to dzięki udziałowi wychowanków Ośrodka w licznego rodzaju imprezach o charakterze międzyplacówkowym, ogólnopolskim, a nawet ogólnoświatowym:

·         Europejskie Letnie Igrzyska Olimpiad Specjalnych („Bieg z pochodnią”, Ceremonia Otwarcia na stadionie Legii, dwukrotne koncerty w Sali Kongresowej, w wiosce olimpijskiej SGGW)

·         koncert w Teatrze Dramatycznym – „To właśnie my”

·         pokaz umiejętności w Centrum Kultury na Grochowie

·         bal karnawałowy z udziałem pierwszej Damy RP – Anny Komorowskiej

·         Ecco Walkathon – „Marsz ludzi dobrej woli”

·         „Góra Grosza”

·         Finały Wielkiej  Orkiestry Świątecznej Pomocy

·         Cool School – Ekoszkoły

·         Hospicyjny Piknik Praski, impreza charytatywna na rzecz Hospicjum Domowego w Warszawie

·         program społeczny „Szkoła bez przemocy”

·         międzyplacówkowe konkursy oraz projekty WIE realizowane przez szkoły i placówki specjalne

·         projekty WIE (Inni a jednak podobni – wielokulturowość Warszawy, Prawa człowieka zaczynają się przy śniadaniu, Sam sobie sterem, żeglarzem, okrętem… na rynku pracy)

 

Nasz Ośrodek ma też swoją stronę internetową, która jest na bieżąco modernizowana. Zamieszczane są na niej najważniejsze wydarzenia i informacje z życia placówki.

Ośrodek posiada również ulotkę dotyczącą pracy i struktury SOW.

Zorganizowaliśmy też  Pierwsze Międzyplacówkowe Mistrzostwa Szkół i Placówek Specjalnych, które cieszyły się dużym powodzeniem. Dlatego planuję kontynuować ich realizację.

Sądzę, że wizyty w placówce znanych osób – Ireny Szewińskiej, Jacka Żemantowskiego, Ewy Błaszczyk, Hillary Clinton, Danuty Wałęsy, Aleksandra Łuczaka, Jolanty Kwaśniewskiej i piłkarzy Legii Warszawa przyczyniły się do propagowania placówki nie tylko na terenie Warszawy i Polski, ale również świata.  Jestem otwarty na kultywowanie tej praktyki i goszczenie w murach palcówki sławnych osobistości.

W dalszym ciągu będę dążył do tego, aby wychowankowie SOW brali udział w różnego rodzaju imprezach okolicznościowych. To rozwija ich kreatywność, uczy odpowiedzialności za podjęte decyzje oraz współpracy w grupie.

Nadal też będę zachęcał podopiecznych do brania udziału w akcjach charytatywnych kształtujących empatię i wrażliwość młodych ludzi.

Nieprzerwanie modernizował będę stronę internetową.

Duży nacisk położę na realizację projektów edukacyjno-wychowawczych, projektów WIE.

W najbliższym czasie chcę zgodnie z zaplanowanymi zadaniami projektu „Szkoła bez przemocy” zorganizować warsztaty dla pracowników Ośrodka na temat profilaktyki agresji oraz zorganizować i przeprowadzić „Dzień bez Przemocy – dzień Fair Play”.

 

 

 

 

Współpraca ze środowiskiem lokalnym

Nie można zapominać, że dziecko jest umiejscowione w konkretnym otoczeniu i musi mieć z nim kontakt. W ramach współpracy ze środowiskiem Ośrodek współdziała z licznymi instytucjami, osobami prywatnymi, a od 3 lat z najbliższymi sąsiadami.

- coroczne życzenia świąteczne wypisane na samodzielnie stworzonych przez wychowanków kartkach świątecznych

-  organizacja „Święta ulicy Pieszej” – wspólna zabawa

-  wspólne spędzanie świąt – Wigilii, Wielkanocy

-  udział w systematycznych spotkaniach z nauczycielami szkół, do których uczęszczają wychowankowie, w celu ustalenia wspólnego kierunku pracy z młodzieżą

 -  organizowanie wspólnych rad pedagogicznych omawiających sytuację szkolno-wychowawczą wychowanka

- Staromiejski Dom Kultury – odbywają się w nim zajęcia z mikrosceny, liczne uroczystości ośrodkowe, np. obchody Dnia Edukacji Narodowej. Korzystamy ze sprzętu muzycznego, który jest na wyposażeniu SDK-u. Pracownicy, instruktorzy zatrudnieni tam pomagają nam w realizacji konkursów – wchodzą w skład jury

- Stołeczne Centrum Edukacji Kulturalnej – organizowanie imprez okolicznościowych liczne występy młodzieży na organizowanych przez centrum pokazach

- Siostry Sakramentki (zakon mieści się nieopodal Ośrodka) – corocznie Siostry obdarowują nas opłatkami na wieczerzę wigilijną, owocami i orzechami ze swojego ogrodu, a wychowankowie SOW odwdzięczają się własnoręcznie stworzonymi albumami z podziękowaniami

- przychodnia lekarska na ul. Konwiktorskiej – zapewnienie opieki medycznej wychowankom

-  lekarz okulista – zaprzyjaźniony z ośrodkiem, bezpłatnie bada wzrok naszych wychowanków

- policja – stały kontakt z dzielnicowym, wspólne rozwiązywanie wątpliwości, realizowanie programów profilaktycznych, pogadanek o szkodliwości substancji psychoaktywnych

- sądy – opinie, udział w sprawach sądowych, konsultacje z kuratorami

- OPS – opłaty wyżywienia wychowanków, pomoc socjalna rodzinie

- WCPR – monitorowanie sytuacji rodzinnej wychowanków

- Urząd Dzielnicy Warszawa Śródmieście – stypendia socjalne dla wychowanków

- Poradnie Psychologiczno-Pedagogiczne, Poradnie Zdrowia Psychicznego – pomoc dzieciom o specjalnych potrzebach edukacyjnych, nagłe interwencje

- Rotar Art. – grupa studentów z Uniwersytetu Warszawskiego od kilku lat pomaga w organizacji wyjazdów, świąt i uroczystości

- Młodzieżowe Biuro Karier – oferta pracy dla młodzieży

-  wydawnictwa: Muza, Edipress, fundacja Wychowawców i Młodzieży „Prom”, kancelaria prawnicza, PKO BP

 

Chciałbym, aby „Dom przy Rynku" w dalszym ciągu był otwarty na środowisko, umiał współpracować z placówkami oświatowymi i instytucjami.

Nadal będę umacniał relacje z organami kulturalnymi, współpracował z urzędami oraz placówkami pracującymi na rzecz dziecka.

Planuję kontynuować współpracę z wymienionymi wyżej wydawnictwami, sponsorami oraz studentami.

Chciałbym również stworzyć i zrealizować, współpracując z fundacją „Prom”, program edukacyjno-wychowawczy, którego głównym celem byłaby profilaktyka ryzykownych zachowań seksualnych młodzieży.

    

Budynek Ośrodka

Budynek, w którym obecnie mieści się placówka, ma bardzo długą historię i jest głęboko zakorzeniony w historii Warszawy. Został wybudowany przed wojną. Forma zewnętrzna budynku przetrwała w niezmienionej formie do dziś. W związku z tym wpisany jest do rejestru zabytków.

Od początku pełnienia funkcji kierowniczej z dużą starannością przeprowadzam w placówce szereg remontów. W minionych 5 latach:

 

W najbliższym czasie przeprowadzone zostaną prace remontowe związane z elewacją budynku. Gotowe są już plany i projekty oraz zgody odpowiednich urzędów.

W przyszłym roku szkolnym planuję odrestaurowanie zewnętrznej elewacji budynku.

 

 

 

Przedstawiona przeze mnie koncepcja funkcjonowania i rozwoju Specjalnego Ośrodka Wychowawczego  „Dom przy Rynku” odnosi się do najistotniejszych spraw, jakie realizuję w codziennej pracy.

Pragnę podkreślić, że będę dokładał wszelkich starań, aby w murach naszego Ośrodka działała nowoczesna placówka edukacyjna, skierowana na pomoc dzieciom i młodzieży zagrożonej niedostosowaniem społecznym, podchodząca indywidualnie do każdego wychowanka, umożliwiająca im rozwój i osiąganie sukcesów zarówno szkolnych, jak i życiowych.