Polubić czytanie

Program wychowawczy dla młodzieży z OSW nr 1
Warszawa 2003 r.
Autor: Mariola Pollakowska

Wprowadzenie

Od 14-tu lat jestem wychowawcą w OSW nr 1 w Warszawie. Na przestrzeni lal zauważam, że dzieci i młodzież coraz mniej chętnie czytają książki, zarówno obowiązkowe lektury szkolne jak i inne. Sporadycznie sięgają po komiksy czy kolorowe magazyny. Obserwację tę potwierdza moja praca zawodowa jak i doświadczenia prywatne. Chciałabym to zmienić. Spróbuję zintensyfikować działania wychowawcze i zaprzyjaźnić mych podopiecznych ; książką, literaturą piękną, słowem pisanym, nauczyć ich czerpania przyjemność z czytania.

Adresaci programu

Programem obejmę dzieci i młodzież ze swej grupy wychowawczej (od S do 16 lal). Spróbuję zaszczepić chęć jak najczęstszego czytania dzieciom przez dorosłych, liczę, że inni wychowawcy ośrodka włączą się do tej pracy.

Z żalem stwierdzam, że nasza młodzież nic posiada żadnych sprecyzowanych zainteresowań. Nie potrafi zagospodarować swego wolnego od nauki czasu. Podczas pobytów w domach rodzinnych (które są często dysfunkcyjne, występuje problem alkoholizmu rodziców, niewydolność wychowawcza) młodzi ludzie spędzają czas na podwórkach bądź przed telewizorem, rzadziej przed komputerem.

Nasi podopieczni to w większości dyslektycy i dysgraficy (potwierdzają to badania psychologiczne), osoby z małym poczuciem własnej wartości. mający ograniczoną wiedzę o otaczającym świecie, niewielki zasób słów, słabą, niewytrenowaną pamięć. Oceny przedmiotowe, szczególnie z jęz. polskiego również wskazują na duże zaniedbania, brak umiejętności wypowiadania się ustnie i na piśmie.

Uważam, że należy nad tym pracować, by pomóc dzieciom w przełamywaniu oporów, niechęci do książki, a tym samym ułatwić im sukces szkolny, czego potrzebują.

Cele

Główny - Pokonywanie zaniedbań środowiskowych i dążenie do powodzenia szkolnego poprzez codzienny kontakt z książką.

Szczegółowe:

Formy realizacji

Oczekiwane rezultaty

Częstsze i bardziej chętne sięganie po książkę jako sposób spędzania wolnego czasu
Większa wrażliwość na piękno
Większa umiejętność wczuwania się w sytuację innych (empatia)
Wzrost poczucia własnej wartości
Lepsze tempo i płynność czytania
Rozbudzona wyobraźnia, ciekawość świata
Poszerzony zasób słów
Nabyta umiejętność odróżniania dobra i zła
Lepsza pamięć
Rozbudzone zainteresowania tematyczne
Lepsze interakcje w grupie

Sposoby ewaluacji

Podsumowanie

Pomysł na tego rodzaju działania wychowawcze nie jest nowy. Z całym przekonaniem jednak twierdzę, że należy chwytać się najprostszych podstawowych sposobów, by nasze dzieci kreować na ludzi myślących. Dlatego chciałabym , aby polubiły czytanie.

Realizacja programu nie będzie kosztowna. Książki są ogólno dostępne, zalegają wręcz półki naszych regałów. Ewentualne koszty dotyczyć będą jedynie drobnych nagród dla zwycięzcy kolejnych edycji dyktanda czy zakupu materiałów piśmiennych.